Spin… Pearl Jam Turu June 30, 2008
Pearl Jam’in Bonnaroo Festivali performansı ile ilgili bir başka yazı… Spin’in yeni yetme elemanı yollara düşmüş bizimkilerle. Ortaya bir videoblog çıkmış!
Eddie’nin Bonnaroo’daki politik demeci
Harrybu MacCage
Matt Cameron’un da içinde yer aldığı bir jaz projesi Harrybu MacCage… albümü tenclub sayfasından satın alabilir ve kendi myspace sayfalarından tadına bakabilirsiniz.
Chinese Democracy June 24, 2008
Çıkmış! Yıllar sonra yeniden GNR… bakalım nasıl olmuş?!? Gerçi son zamanlarda Axl’ı rugan ayakkabıları, örülü saçları ve altın kolyeleri ile gördükten sonra albümden umutlu olmak zor ama… Axl bu, şaşırtabilir!
Şimdiye kadar dinlediğim kadarıyla Axl o etkileyici sesini konuşturmaya devam ediyor! Müzikal olarak ise biraz kararsız bir duruşu var… kimi yerlerde sadece gösteriş için yapılmış kokusu veren, sırıtan gitar soloları özellikle rahatsız etti beni. Tam bu şarkı fena değil galiba derken araya alakasız bir melodi veya ritim girebiliyor. Ama yine de hakkını teslim etmek lazım; genel olarak güçlü altyapıları olan şarkılar ile kendini satmamış bir rock albümü izlenimi çizmeyi başarıyor bence. Keşke bu kadar oynamasaydı üzerinde dedirtiyor yine de… belki o zaman daha içten daha samimi bir albüm çıkardı ortaya. Biraz da Axl’ın sesini özlemişseniz o gazla rahat dinleniyor!
Bu Sabah Uyandım!
Uzun zamandır bu kadar pozitif enerji yüklü ve neşeli bir şarkı dinlediğimi zannetmiyorum… tam yaz şarkısı! Heather Browne’a Port O’Biran ile tanıştırdığı için minnet borçluyum. Güne başlamak için muhteşem bir seçim.
Atrocity ve ÜAL
Serap’ımız, İstanbul Tiyatro Festivali’nde oynadığı Atrocity Boulevard’ı Mezunlar Derneği daveti ile eski okulumuz Üsküdar Amerikan Lisesi’nde sahneledi! Bunca seneden sonra okula girdiğimiz anda hepimizin tüyleri diken diken oldu… özellikle Auditorium’un havası iyice eskilere götürdü; anıları canlandırdı. Geçmiş zamanın kalıntıları ile aynı yerde bulunmak bir yana bunca sene sonra aynı sahnede performans yapmak herhalde duygusallığın doruk noktası oldu! Seyircimiz de bu duygusallığı paylaştı sanırım. Oyundan sonra bir süre tebrikler… sohbetler. Sahneyi toparladıktan sonra seneye renuion için tekrar orada olacağımız ve mezuniyetimizin üstünden 15 yıl geçmiş olacağının geç gelen farkındalığı ve de şaşkınlığı ile ayrıldık kampüsten. Salacak’ta birşeyler içelim dedik… yorgunluk baskın çıktı en sonunda. (Oyundan fotoğraflar pek yakında!)
